این پست نیز در دسترس است: فارسی

در روزهای پایانی سال 1392 به رسم ادب خدمت استاد گرامی جناب آقای دکتر مرتضی الماسی (استاد پیشکسوت مکانیزاسیون کشاورزی) رسیدم و دقایقی را از بیانات ارزشمند ایشان مستفیض شدم.
ایشان ضمن ابراز خرسندی از تخصصی شدن موضوع مکانیزاسیون کشاورزی و اینکه مهندسینی با مدرک دانشگاهی مکانیزاسیون در جوامع علمی و اجرایی کشور حضور فعال دارند، خاطر نشان کردند که با توجه به تخصصی بودن موضوع مکانیزاسیون و وجود رشته ای با این عنوان در مقاطع تحصیلی کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دیگر وقت آن رسیده که حقوق این متخصصین محترم شمرده شود و دست اندرکاران دولتی و خصوصی نظر تخصصی را از زبان این افراد جویا شوند.
به اعتقاد دکتر الماسی در ایران تعداد کثیری متخصص مکانیزاسیون با مدرک دانشگاهی و با همین عنوان وجود دارد که در نتیجه جهت رسیدگی به مسائل باید از این افراد استفاده شود و فارغ التحصیلان رشته های دیگر (حتی اگر دارای سابقه فعالیت در این زمینه باشند) باید به نظر تخصصی فارغ التحصیلان مکانیزاسیون کشاورزی احترام گذاشته و در امور مربوط به آن دخالت نکنند.
ایشان جهت روشن شدن مسئله به تشریح این مثال پرداختند که:
در یک مورد پزشکی ممکن است یک نفر (با تحصیلات غیر پزشکی) دارای تجربه و آگاهی خوبی باشد و حتی در مواردی وضعیت سلامتی یا بیماری خود را بهتر از پزشک معالج درک کند. اما به صرف آن نمی توان تجویز پزشکی را به این افراد سپرد و حتی در یک بیمارستان اگر شخص بیمار موضوع را بهتر از پزشک معالج خود درک کند، حتماً باید موضوع از طریق متقاعد کردن پزشک معالج و تجویز وی پیگیری گردد.
لذا، به اعتقاد جناب آقای دکتر الماسی، ضمن احترام به سابقه فعالیت های علمی و تجربیات افراد، مسائل مکانیزاسیون کشاورزی صرفاً باید زیر نظر و بدست فارغ التحصیلان این رشته انجام گیرد.
دکتر مرتضی الماسی متولد 25 تیرماه 1322، اهواز؛ داراي مدرک كارشناسي مهندسی زراعی از دانشگاه رامین اهواز (سال 1345)، كارشناسي ارشد مكانيزاسيون كشاورزي از دانشگاه آمريكايي بيروت (سال 1352) و دكتري مهندسي كشاورزي (مدیریت واحدهای كشاورزی- تولید انرژی) از دانشگاه ردينگ انگلستان (سال 1356) مي باشند که از سال 1347 به تدریس و تحقیق در گروه مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون دانشگاه شهید چمران پرداخته اند و در حال حاضر نیز در گروه مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران مشغول به فعالیت هستند.
ایشان از استادان پیشکسوت مکانیزاسیون کشاورزی یا به قول عده ای “پدر مکانیزاسیون ایران” هستند و جزء اعضای هیأت موسس انجمن مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون ایران می باشند. تا کنون مقالات و کتب متعددی از ایشان منتشر شده است که از آن جمله می توان به کتاب مرجع “مبانی مکانیزاسیون کشاورزی” اشاره کرد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.