روشی برای خاك ورزي است كه تعدد عبور بر روي زمين به منظور آماده سازي زمين را كاهش داده است.

بنابراین، مقداری از بقاياي گياهي بر سطح باقي مي ماند تا نفوذ آب را افزايش داده و فرسايش را كاهش دهند. اين نوع خاكورزي شامل ديسك زني، چيزل زني، استفاده از ساب سويلر و پشته سازي و كشت بدون خاكورزي مي باشد.

اين عمليات بمنظور كاهش فرسايش  خاك، در خاك هاي عاری از پوشش استفاده مي شوند. روش های بی خاکورزی و کشت مستقیم هم به نوعی خاک ورزی حفاظتی محسوب می شوند.

محمدباقر لک، وبسایت تخصصی مکانیزاسیون کشاورزی

 

 

بدون دیدگاه

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *