این پست نیز در دسترس است: فارسی

نویسندهمحمدباقر لک، وبسایت تخصصی مکانیزاسیون کشاورزی، آرشیو 1392

 

مقدمه

کشاورزی بنیان توسعه کشورهایی­ است که با بهره‌­گیری مناسب از منابع خدادادی برای تولید و صادرات انواع محصولات غذایی و فیبری کوشیده‌­اند. این در حالیست که متأسفانه، در کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته این منابع به طور صحیحی لحاظ نشده­‌اند و دولت‌ها عمده درآمد خود را از طریق صادرات نفت و منابع معدنی تأمین می­‌کنند.

کشاورزی در ایران سابقه­‌ای چند هزار ساله دارد و در تمدن آریایی نیز جایگاهی ویژه داشت. بطوریکه دهقانان همپایه مغان و جنگ­آوران بودند و از افراد سرشناس جامعه به حساب می­‌آمدند. در اسلام نیز به کشاورز و کشاورزی اهمیت زیادی داده شده است.

با بررسی اجمالی پیشینه فرهنگی ایران در پیش و پس از اسلام، می­توان پی برد که ایرانیان از بدو تاریخ علاقه خاصی به کشاورزی داشته­‌اند. علاوه بر تقدس کشاورزی و بعد معنوی آن، این کار از مشاغل پردرآمد در جوامع پیشرفته است. کشاورزان در جوامع پیشرفته قدرت و ثروت قابل ملاحظه‌­ای داشته و در تصمیمات کلان دولت دخیل هستند. زیرا سهم عمده صادرات بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان از کشاورزی تأمین می­گردد.

 

پس؛

 کشاورزی پیشه­‌ای است که باید درآمدزا باشد و باعث پیشرفت کشور نیز بشود.

 

حال در اینجا باید به یک نکته مهم پرداخت و آن اینکه تولید چه محصولی، با کدام فنّاوری، در چه زمان و مکانی؟

 

فایل کامل این بخش برای اعضای محترم وبسایت مکانیزاسیون در بخش پیوست‌ها قابل دریافت است

 

 

 

 

 

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.